X
تبلیغات
رایتل
سه‌شنبه 9 آبان‌ماه سال 1391

نامه / ویرجینیا وولف



همیشه خوب - همیشه نو  سلام 


" خانم دالووی " از ویرجینیا وولف را می خوانم و سایه ی ماه ؟ استیونز را گوش می کنم 

گمان نمیکنم کسی مرا بفهمد و اکنون حتی تو  -

این چیزی نیست که مختص من باشد وقتهایی هست که آدم به گونه ایست که هیچکس شاید نمی فهمدش - مثل الان من .

آدم اینجور وقتهاست که تنهایی به مفهوم فلسفی اش را می فهمد 

اگرچه شاید دهها - صدها - هزارها رشته ی منطقی - احساسی آدم را به دیگران وصل می کند اما لحظاتی هست که این بندها کافی نیستند 

تا آدم تنهایی همیشگی موروثی اش را از یاد ببرد 

شاید تنهایی همیشه هست  ما فراموشش می کنیم 

تعریف شدنی نیست توضیح دادنی نیست برای نشان دادنش باید اشاره کنم به 

وقتهایی که تو هم - و دیگران هم - به تنهایی میرسی   - به تنهایی میرسند -

حتی نمی توانم بفهمم بد است یا خوب است اما هست همینجاست 

کمی گس و کمتر تلخ است و چه کسی هست که بصراحت بگوید گسی و تلخی , بد است ؟

آدمها دو جور نیستند  بد - خوب       نه آدمها جورواجورند 

بد - خوب - گس - تلخ - بیرنگ و .....................

من الان اینجوریم کمی گس - کمتر از آن تلخ 


                                                                       فدای تو - سرخه ریکا

                                                                          دوم شهریور ماه 67